Zion en verder

Op zaterdag 10 mei krijgt Doriet aan de kassa van de winkel een mooie anjer omdat het morgen moederdag is. En omdat de winkel jubileert, krijgen we ook nog ieder een handige knijpfles voor water. En die zal zeer bruikbaar blijken. Dan op naar Zion National Park. Alweer een prachtige weg door schitterend landschap en bijpassend weer. Zion is-het wordt eentonig-onbeschrijfelijk mooi. Je rijdt een Canyon in, behoorlijk naar beneden dus, door een landschap van kaalgeslepen bergen die er als met een roomspuit zijn neergelegd. Af en toe breekt het geheel en rijzen loodrechte rode rotswanden omhoog. De canyon zelf is wonderlijk groen, nou ja, wonderlijk, er stroomt een rivier door. Via een smalle tunnel kom je bij het Visitor Center, waar we een mooie parkeerplaats vinden. Je mag niet met je eigen auto de canyon in, je gaat per shuttlebus. Op een paar plaatsen kun je uitstappen en een trail doen. Wij doen er twee: een helemaal naar het eind , waar de canyon zich versmalt. Indrukwekkend hoge rotswanden die je a.h.w. insluiten. Een tweede trail gaat naar de wenende berg: een rotsmassief waar water uitdruppelt zodat er een prachtige groene vegetatie ontstaat. Het is fantastisch. Er zijn geen woorden voor. De terugreis is ook weer subliem: je voorruit is een filmscherm en je kijkt ademloos naar de beelden. Terug in Kanab eten in het restaurant tegenover de campground(geen keten!!!!) En daarna: jawel, Don Monteath en zijn visie op Europa-Amerika en de wereld. En die is zo gek nog niet.

Zondag 11 mei Stralende zon en strak blauwe lucht. Mama gebeld ivm moederdag. Dan naar Bryce Canyon. Eerst door Red Canyon, inderdaad zo rood als onze bloempotten. Daarna is de rit naar Bryce Canyon niet erg spectaculair. Dat wordt het pas als je door een dennenbos(zoiets als in Aalst) je weg zoekt en plotseling voor die gapende canyon staat. En die canyon staat dan weer helemaal vol met rode en witte rotstorentjes die in de loop der eeuwen door water en ijs en wind zo afgesleten zijn. Het temperatuurverschil kan op deze hoogte 30 graden per bedragen!!!!Er zijn 200 dagen per jaar dat het aanwezige water bevriest en weer ontdooit. Daardoor barst het gesteente en vormen zich torentjes in alle denkbare vormen. Als je het nog wilt zien moet je er vlug bij zijn: de gids vermeldt dat dit over 3 miljoen jaar niet meer bestaat. En ook weer mensen die je aanspreken omdat ze die gekke auto op de parkeerplaats herbben zien staan.

Voor maandag 12 mei wordt in het park zwaar weer voorspeld-je zit per slot op 2400 meter hoogte en dat is 's avonds best wel fris-onweer en sneeuwbuien, dus we maken dat we wegkomen. Het ziet er inderdaad ook dreigend uit. We nemen een binnenweg naar Cedar City. En dat is weer zo'n gelukkig besluit. Een prachtige weg over een bergpas van 3226 meter hoog. Het is weer helemaal winter en onvoorstelbaar mooi. Op sommige plaatsen lijkt de aarde open te barsten, brokken zwarte steen lijken boven te komen. Gestolde lava. De dennebomen zijn wel groen, maar er staan ook op berken lijkende bomen die aan het geheel een geel-zilverige kleur geven. Er ligt ook nog veel sneeuw. Als we weer omlaag gaan, rijden we tussen hoge rotsen die eerst grauw zijn en daarna van terra overgaan in helder rood. Cedar City is een saaie stad, haaks op elkaar staande straten. Maar in het Visitor Center mogen we de hele middag internetten. De nacht brengen we door op de parkeerplaats van Wal Mart (dat is in heel de Verenigde Staten bij deze winkel toegestaan) die hier echt op een RV-park lijkt. Voordeel is dat Wal Mart 24 uur per dag open is en er altijd toezicht is op de parkeerplaatsen die meestal groter zijn dan een voetbalveld of twee.

Dinsdag 13 mei rijden we dan naar Las Vegas. Dat is goed te merken: het landschap verandert in woestijn. In Mesquite, op de grens van Arizona en Nevada krijgen we goede tips van de mensen van het welkomstcenter. Onderweg worden we zelfs nog getroffen door een minitornado: wel schrikken maar gelukkig geen schade. In Las Vegas rijden we bijna recht naar Sam's Town RV-park. Dat hoort bij een complex van hotel-casino. We krijgen een fantastisch plaatsje onder palmen en bloeiende oleanders. In het casino kun je voor $10 p.p. een dinerbuffet krijgen. Erop af!!! Gratis wijn en bier erbij, het is voor niks en het is voortreffelijk. 's Avonds genieten we eigenlijk alleen nog maar van het heerlijke weer.
Woensdag 14 mei. Met de gratis shuttlebus van Sam naar Las Vegas. De beroemde Strip gedaan. Van de Venetian tot Tropican alles gezien. Wondere wereld. Volkomen namaak. En als je dat eenmaal in de gaten hebt, is de lol er vlug af. The Venetian: alles onecht, tot en met de hemel boven de kanaaltjes waarover de gondels varen. Maar de inrichting van de hotellobby is ongelofelijk: zoveel marmer en Venetiaanse kronen zie je in Venetie echt niet. En de Parijse gebouwen zijn ook echter dan in Parijs. Maar wat ontbreekt is de sfeer, de gezelligheid. Het publiek is hier echt vee dat er doorheen gejaagd wordt.(Opvallend: bordjes die naar de uitgang verwijzen, zijn vrijwel onvindbaar.