Naar huis

Vrijdag 25 juli

We doen de was, pakken in en ruimen op. En dat doen we op ons gemak. 's Avonds bieden we Jane en Yakov een etentje buitenshuis aan als dank voor hun gastvrijheid. Het wordt een heel fraai restaurant in Montclair, een stadje in de buurt. Uitstekende keuken en een wandeling na afloop. Montclair lijkt erg Europees: veel straatvertier en terrasjes.

Zaterdag 26 juli

We doen nog een dagje New York. Alleen maar wandelen!! We gaan met de bus naar Port Authority, het busstation op de hoek van de 42ste straat en 8th Avenue. Als je de 42ste straat west neemt, loop je door het theaterdistrict en kom je bij het Chrysler Building. Fotograferen dus. Dan terug naar 5th Avenue in de richting van Central Park. Het is mooi weer en iedereen lijkt opgewekt. Koffie met lekkers bij Starbucks. Op ons gemak door het park, veel mensen liggen lekker in de zon, naar Columbus Circle. En dan via 8th Avenue weer langzaam terug naar het busstation. Thuis wachten opa en oma al en gaan we lekker eten: Yakov grilt het vlees, in Amerikaanse porties! Erbij eten we heerlijke komkommersla uit Yakovs eigen tuin. Na afloop maken we nog een wandeling langs het meer.

Zondag 27 juli

De dag van vertrek is daar. Samen gezellig ontbeten. We hoeven pas om 17.30 uur naar het vliegveld en dat komt goed uit want Jane en Yakov hebben nog een feest. We zijn netjes op tijd op het vliegveld van Newark en dan beginnen de problemen. De tas is veel te zwaar. Spullen over proberen te doen in de koffer. Klassiek tafereel: erop gaan zitten tot hij dicht kan. Nu zijn beide bagagestukken een beetje te zwaar en dat mag van het meisje dat ons door moet laten. Ze werkt er pas 4 weken en heeft nu al heimwee naar Sri Lanka waar ze vandaan komt. En ze zit kennelijk verlegen om een praatje.

Vervolgens: vertraging!!! Bij Lufthansa staakt het technisch personeel en laat dat nou net de maatschappij zijn waar wij mee vliegen. En dan staat er ook nog een vliegtuig met motorstoring op de startbaan in de weg. Twee uur te laat de lucht in. En inderdaad: in Munchen is het vliegtuig naar Amsterdam al weg. Pas om 15.00 uur gaat er weer een. Dus 3 uur wachten. Lufthansa betaalt de lunch. Om 16.30 uur op Schiphol. Op de bagageband komt alleen de koffer binnen. Vermissing van de tas aangeven duurt ook weer een uur en dus ontmoeten we Marlies en Bart pas om 17.30 uur. We zijn 18 uur onderweg geweest en nu is het

Maandag 28 juli

Maar dat waren, behalve die banden dan, de enige problemen die we in de voorbije 4 maanden hadden. Nee, eerlijk zijn: Doriet heeft 4 maanden met een gebroken brillenglas rondgelopen en ik met een afgebroken kies. Maar dat wordt nu snel gerepareerd.

Op naar Baltimore

Dinsdag 22 juli

De hele dag besteed aan inpakken, auto wassen en opruimen. heerlijk dat we dat hier in Wayne kunnen doen.

Woensdag 23 juli

We rijden naar Baltimore. Prettige rit, maar onderweg worden we overvallen -nou ja overvallen, het moest ervan komen na zoveel hitte- door een apokalyptisch onweer. Maar we overleven en vinden na enig zoeken de Wal Mart waar we de gasfles afleveren en blijven slapen.

Donderdag 24 juli

En woensdagavond krijgen we nog eens een nog heviger onweer over ons heen. Alle licht op de parkeerplaats valt uit en het vliegverkeer, we liggen precies onde de aanvliegroute van het vliegveld, wordt stilgelegd. Maar de auto wordt weer mooi gewassen. We slapen goed en kunnen vroeg opstaan. Er is altijd nog meer te doen dan je denkt, maar uiteindelijk zijn we klaar en kunnen we aan de laatste twee ritjes beginnen. Het eerste naar het kantoor van de transportmaatschappij voor de papieren. Dat is vlug gebeurd. Maar dan naar de haven. Met de GPS is dat geen probleem, maar op het haventerrein is hetlastiger. Totdat we door een rondrijdende securityman op sleeptouw worden genomen. Naar de douane. Wachten, want die heeft lunchpauze. Maar voor de dienstdoende ambtenaar is het exporteren van campers kennelijk geen dagelijks werk; hij moet heel wat superieuren bellen voor hij zeker is en ons kan laten gaan. Bij het scheepskantoor blijkt dat ik geen inrijkaart heb. Dus terug naar de ingang van het haventerrein en zo'n ding ophalen. Waar komt u vandaan? Nederland? Hoe spelt u dat? Is dat een staat? Ja,ja!!! Uiteindelijk komt alles goed en kunnen wij onze trouwe Boxer, zij het met bezwaard gemoed, achterlaten bij de andere scheepslading. Op de teller staat dan 87792 km. We zijn begonnen bij 70896. Reken maar uit! Zonder mankeren heeft hij ons uiterst comfortabel door heel de VS gereden. Chapeau voor Peugeot!!!!!

Een taxi brengt ons naar Baltimore Penn Station vanwaar we per luxe Amtraktrein naar New York reizen. Daar maken we in de avondzon nog bijgaande mooie foto van de 42ste straat. Om 19.00 uur zijn we daar en eten een heerlijke pizza, geserveerd door een Frans sprekende ober voor we per bus naar Wayne reizen. Jane en Yakov halen ons op van het station en dat is maar goed ook, want we kunnen geen pap meer zeggen. 

Wayne NJ

Vrijdag 17 juli

We vertrekken laat want Wayne is vlakbij. Onderweg-wat is het heet- kopen we wat lekkers voor Yakov en bloemen voor de hangmand voor Jane. Nog even bij Willowbrook Mall gekeken en toen naar Wayne gereden. Vrolijk weerzien na vier maanden. Gezellig.

Zaterdag 19 juli

We houden het rustig. We doen boodschappen met Jane en Yakov. Op straat zijn weinig mensen te zien: die ontvluchten de hitte kennelijk en zitten luchtgekoeld thuis.

Zondag 20 juli

 We gaan naar het verjaardagsfeestje van de kleindochter van Yakovs broer. Ze wordt 16. We kopen een mooie bos bloemen voor haar. Haar ouders bewonen een mooi huis in een bosrijke omgeving. In de tuin een prachtig zwembad. En dat is maar goed ook want veel meer dan zwemmen kun je bij deze temperatuur niet.  95 F , drukkend heet. We ontmoeten er weer een flink gedeelte van de familie.

Maandag 21 juli

 We gaan met Jane mee naar New York. Zij moet vroeg op haar werk zijn, dus we ontbijten weer in Manhattan bij Starbucks. Century 21 is de volgende bestemming. Een gigantische winkel vol merkkleding en andere spullen voor afbraakprijzen, vlak naast WTC. Alleen 's morgens vroeg kun je daar nog bewegen, later op de dag wordt het veel te druk. In de middag gaan we met de ondergrondse naar Columbus Circle. Cadeautje voor Robert en Doriet gekocht en ook voor Marlies. Dan wandelen we naar 5th Avenue, de Apple Shop. Een schitterend,voornamelijk uit glas opgetrokken gebouw. Het is er druk alsof alles voor niets wordt gegeven. Voor de nieuwe I-Phone staat een lange rij wachtenden buiten! Wij kunnen gewoon doorlopen voor een i-pod. Doriet gaat voor het zilveren exemplaar. Buitengewoon fraai. Dan wandelen we tevreden door Central Park terug naar Columbus en nemen de metro naar WTC waar we op Jane wachten en samen terug gaan naar huis. Yakov grillt enorme T-bone steaks. 

Laatste etappe 2

Donderdag 17 juli

Onze laatste dag op een Amerikaanse camping. Doriet is druk met schoonmaken en wassen. Ook zo ideaal hier: de coin laundry. Overal heb je wasmachines waar je voor een paar kwartjes je was kunt doen. En verder wordt de nieuwe tas ingepakt. Alles kan erin. Het tempo ligt vandaag ook weer niet hoog: het is er veel te warm voor. 's Middags dreigt er even een onweer los te barsten, maar dat drijft over. En 's avonds gaan we na een frisse douche weer lekker naar de pizzeria; zelfde recept. Prima. Als het donker is, zitten we nog even bij een flakkerend vlammetje voor de auto. Voor het laatst.

Laatste etappe

Dinsdag 15 juli

Op ons gemak op pad. Prachtig bebost heuvelland van de Catskill Mountains. En dan Kingston. Die stad is even de hoofdstad van de staat New York geweest. Tegenwoordig is dat Albany. Je kunt het er nog aan zien: we rijden door een wijk met prachtige huizen. Er staat er een op foto, en zo heb je hele straten. Allemaal een veranda, in vele variaties, met of zonder schommelstoelen. De oudste zijn nog van hout, de nieuwere lijken van hout maar zijn van aluminium. Maar als we de bibliotheek zoeken, blijkt die, veilig achter een hoog hek, in een onprettige buurt te staan. We proberen het internet maar dat lukt niet wegens te grote drukte op het web(?) Het stadje ligt aan de Hudson River en heeft een aardig waterfront waar, heel bijzonder, veel stenen huizen staan maar daarmee is alles gezegd. Het is weer behoorlijk heet vandaag. We blijven lekker bij Wal Mart slapen.

Woensdag 16 juli

Prachtige dag weer. Vandaag gaat de tocht naar Woodbury Commons Premium Outlet. We komen er langs, dus omrijden hoeft niet. Ook weer een mooie weg. Je kunt goed merken dat de stad New York niet ver meer is. De dorpen worden talrijker en het verkeer drukker. Maar het is toch prettig rijden over deze secundaire wegen. Woodbury Commons is de beste outlet die we tegengekomen zijn en we slagen dus best snel bij Samsonite: een flinke duffel bag met veel vakken. Nu kunnen we naar huis. Maar eerst gaan we nog op een camping. Er is een State Park in de buurt, maar we geven voor de laatste nachten de voorkeur aan Black Bear Campground in Florida NY, 60 km van Wayne. De camping heeft alle voorzieningen en een heel goed werkende internetverbinding (free WIFI heet dat hier) De weblog schiet dus lekker op. 's Avonds eten we in het dorp pizza. Echt Amerikaans: een grote pizza in 6 stukken, papieren bordje, geen bestek, flesje koud uit de koelkast. Een stuk mee naar huis. Winkeltje van niks waar af en toe kinderen binnenkomen die van hun ouders wat dollars hebben gekregen voor het avondeten.. Maar wel de lekkerste pizza die we in jaren gegeten hebben. Prachtig!!! 

Langzaam op weg naar Wayne NJ

Zondag 13 juli

Maar vandaag is het helemaal niet prachtig meer.Bijna alle kampeerders verlaten het terrein en later zal blijken waarom. Vroeg in de middag begint het te regenen en het houdt niet meer op. De buurman had een mooi stapeltje brandhout achtergelaten en aanvankelijk koesterden we de hoop dat wij nu eindelijk ook eens een vuurtje konden stoken. Vergeet het maar, regen. Vuurtje stokend is overigens een nationale hobby: als je op een campground aankomt, begin je met je vuurtje. Elke plaats op een camping heeft een stookplaats, meestal een ring van ijzer, en bij het kantoor koop je een stapel brandhout. Overigens stoken ze niet op de padvindersmanier. Nee, ze gooien het hout in de ring, kieperen er een bus zgn. starter overheen en in de kortste keren laait het vuur hoog op.

Wij brengen de dag lezend en luierend door en horen van Jane, er is een munttelefoon op de camping, dat ze de wandelwagen al besteld heeft.

Maandag 14 juli

Het weer is weer wat bijgetrokken, maar we hebben geen haast en vertrekken rustig van deze mooie campground. We gaan eerst naar Masonville, een dorpje van niks, maar met een prachtige General Store. New Yorkers hebben in een oud pand een mooie winkel ingericht, antiek interieur, heel fraai. De eigenaresse die zeer contrasteert met gebouw en winkel, ze heeft haar hele hoofd van het nodige ijzerwerk voorzien, is erg blij met onze complimenten. We tekenen het gastenboek en zij maakt er een foto bij. We kopen wat leuke kaarten van de zaak en reizen dan verder naar Walton. We doen boodschappen, eten wat en gaan dan naar de bibliotheek waar we van de daar aanwezige dame een dramatisch verhaal en foto's krijgen va de recente overstroming. De computer is niet erg geschikt voor de weblog en wifi is nog onbekend, dus we gaan weer verder. Door prachtig landschap rijden we de Catskill Mountains in. Schitterend mooie dorpje, maar Phoenicia, volgens de reisgids het mooiste, is toch een beetje vergane glorie. Een supermarkt vol rotzooi, echt smerig, maar wel een goede wijnhandel. Covey Run cabernet sauvignon kopen we er en die smaakt uitstekend bij de ratatouille die Doriet maakt. De campground, Woodland Valley Public Campground, is nogal donker onder de bomen en vol muggen door de nattigheid, maar wel mooi gelegen.

Skypen

Woensdag 9 juli

Vandaag hebben we het heel druk. We moeten eerst naar Best Buy, dat is een van die winkels die je op elke Shopping Mall tegenkomt en waar je alles kunt kopen waar een stekker aanzit, om nieuw beltegoed te laden. Dat krijg ik hier maar niet voor elkaar en ook de deskundigen hebben er moeite mee. Sommige dingen zijn in de VS nodeloos ingewikkeld. Het zit er nog niet op of Yakov belt op. Goed zo! Nu we er toch zijn, gaan we nog naar een modewinkeltje en kopen voor Doriet een jurk, een broek en een bloes. Hartstikke leuk. We blijven op de parking eten. Dan gaan we naar de stad terug en worden overvallen door een fikse regenbui. Nog verwonderlijk dat die zo lang op zich heeft laten wachten bij deze hitte. In de bibliotheek zitten we weer lekker aan de computer. Terug bij de auto een leuk praatje met een leerling-violist van 71 die naast ons geparkeerd staat. We wandelen nog wat rond, brengen kaarten naar het postkantoor en gaan naar Wal Mart. Maar die heeft geen Food Center, dus zoeken we ons heil bij Tops(AH?) Ik organiseer er in ieder geval een bonuskaart.

Donderdag 10 juli

Op ons gemak klaargemaakt voor vertrek. In Ithaca ontdekken we de mooiste Amerikaanse supermarkt tot nu toe: Wegmans!!!! We komen er inderdaad niet weg Fantastische versafdeling, compleet restaurant, koffie met heerlijke muffins. We kopen er van alles en laten Doriets foto's op CD zetten. Om 3 uur vertrekken we pas, maar dat is niet erg want de campground van Chenango Valley State Park is niet ver. Het zonnetje schijnt lekker en we rijden door dorpen met mooie huizen en boerderijen. Doriet merkt op dat die van west naar oost eigenlijk allemaal hetzelfde zijn: witte woonhuizen en rode schuren met silo's met ronde koppen. Bij stoplichten: Nice Van, I like it. En op parkeerterreinen ook steeds weer commentaar.

Vrijdag 11 juli

Rustige dag op de campground. Doriet is met de auto bezig: kastjes schoonmaken. Verder zitten we veel te lezen in de hoop dat we allebei ons boek nog uitkrijgen. Dat is nog niet zo makkelijk. Maar uiteindelijk komen we toch terecht bij Wegmans. Die is hier ook. We hebben hier weer bereik en bellen Jane en Yakov. Die melden dat er mogelijk een wandelwagen mee moet naar Nederland. We bellen met Doriet en Robert en die zouden dat ook erg fijn vinden. Kortom, werk aan de winkel. We eten lekker een wokschotel en vinden dankzij de Mio (onmisbaar instrument hier!!!) de weg terug naar de campground.

Zaterdag 12 juli

Vroeg op want we krijgen een drukke dag. We moeten naar Johnson City naar BABIES"R"US om de afmetingen van de verpakking van de wandelwagen op te vragen. Bijzondere gewaarwording om als toekomstige grootouders door zo'n winkel te lopen. We kopen het eerste cadeautje voor ons toekomstige kleinkind. Verder naar Wegmans. Inmiddels uitvoerig contact gehad met Jane en Yakov. Ja, ja die grootouders. Bij Wegmans doen we iets heel bijzonders. In het cafe aldaar kun je gratis gebruik maken van de wifi en dus internetten. En wat nog veel leuker is, skypen. We bellen met Robert en Doriet terwijl we elkaar op de laptop kunnen zien. En inderdaad, er is al een klein buikje. En ze zien er allebei stralend uit. Wat een belevenis. Er wordt besloten de wandelwagen in de auto naar Nederland te sturen. En als we die eind augustus in Hamburg mogen ophalen gaat Robert daar een paar concerten geven. Hup zo, de volgende vakantiereis al weer geregeld. Vervolgens eten we heerlijk. En dan sturen we ons rijdende buitenhuis naar de volgende campground: Oquaga State Park. Niet bereikbaar per telefoon, geen internet en prachtig weer. Maandag gaan we verder.