Op naar Baltimore

Dinsdag 22 juli

De hele dag besteed aan inpakken, auto wassen en opruimen. heerlijk dat we dat hier in Wayne kunnen doen.

Woensdag 23 juli

We rijden naar Baltimore. Prettige rit, maar onderweg worden we overvallen -nou ja overvallen, het moest ervan komen na zoveel hitte- door een apokalyptisch onweer. Maar we overleven en vinden na enig zoeken de Wal Mart waar we de gasfles afleveren en blijven slapen.

Donderdag 24 juli

En woensdagavond krijgen we nog eens een nog heviger onweer over ons heen. Alle licht op de parkeerplaats valt uit en het vliegverkeer, we liggen precies onde de aanvliegroute van het vliegveld, wordt stilgelegd. Maar de auto wordt weer mooi gewassen. We slapen goed en kunnen vroeg opstaan. Er is altijd nog meer te doen dan je denkt, maar uiteindelijk zijn we klaar en kunnen we aan de laatste twee ritjes beginnen. Het eerste naar het kantoor van de transportmaatschappij voor de papieren. Dat is vlug gebeurd. Maar dan naar de haven. Met de GPS is dat geen probleem, maar op het haventerrein is hetlastiger. Totdat we door een rondrijdende securityman op sleeptouw worden genomen. Naar de douane. Wachten, want die heeft lunchpauze. Maar voor de dienstdoende ambtenaar is het exporteren van campers kennelijk geen dagelijks werk; hij moet heel wat superieuren bellen voor hij zeker is en ons kan laten gaan. Bij het scheepskantoor blijkt dat ik geen inrijkaart heb. Dus terug naar de ingang van het haventerrein en zo'n ding ophalen. Waar komt u vandaan? Nederland? Hoe spelt u dat? Is dat een staat? Ja,ja!!! Uiteindelijk komt alles goed en kunnen wij onze trouwe Boxer, zij het met bezwaard gemoed, achterlaten bij de andere scheepslading. Op de teller staat dan 87792 km. We zijn begonnen bij 70896. Reken maar uit! Zonder mankeren heeft hij ons uiterst comfortabel door heel de VS gereden. Chapeau voor Peugeot!!!!!

Een taxi brengt ons naar Baltimore Penn Station vanwaar we per luxe Amtraktrein naar New York reizen. Daar maken we in de avondzon nog bijgaande mooie foto van de 42ste straat. Om 19.00 uur zijn we daar en eten een heerlijke pizza, geserveerd door een Frans sprekende ober voor we per bus naar Wayne reizen. Jane en Yakov halen ons op van het station en dat is maar goed ook, want we kunnen geen pap meer zeggen.